تماس با همیار فلز : 021-56542509

علاقه مندی ها مقایسه قیمت

معرفی بهترین فروشگاه‌ آنلاین آهن آلات

فلز سزیم بسیار واکنش پذیر و بسیار پیروفوریک است. به طور خود به خود در هوا مشتعل می شود و حتی در دماهای پایین، بیشتر از سایر فلزات قلیایی (گروه اول جدول تناوبی) با آب واکنش انفجاری نشان می دهد.

با یخ در دمای کمتر از -116 درجه سانتیگراد (-177 درجه فارنهایت) واکنش نشان می دهد. به دلیل این واکنش پذیری بالا، فلز سزیم به عنوان یک ماده خطرناک طبقه بندی می شود. در هیدروکربن های خشک و اشباع مانند روغن معدنی ذخیره و ارسال می شود.

فقط تحت گازهای بی اثر مانند آرگون قابل استفاده است. با این حال، یک انفجار آب سزیومی اغلب از یک انفجار سدیم-آب با مقدار مشابه سدیم قدرت کمتری دارد. این به این دلیل است که سزیم در تماس با آب فوراً منفجر می شود و زمان کمی برای تجمع هیدروژن باقی می گذارد.

سزیم را می توان در آمپول های شیشه ای بوروسیلیکات مهر و موم شده با خلاء ذخیره کرد. در مقادیر بیش از 100 گرم (3.5 اونس)، سزیم در ظروف فولادی ضد زنگ در بسته بندی شده حمل می شود.

شیمی سزیم شبیه سایر فلزات قلیایی، به ویژه روبیدیم، عنصر بالای سزیم در جدول تناوبی است. همانطور که برای یک فلز قلیایی انتظار می رود، تنها حالت اکسیداسیون رایج +1 است.

برخی تفاوت های جزئی از این واقعیت ناشی می شود که جرم اتمی بالاتری دارد و نسبت به سایر فلزات قلیایی (غیر رادیواکتیو) الکترومثبت تر است. سزیم الکترومثبت ترین عنصر شیمیایی است. یون سزیم نیز بزرگتر و کمتر «سخت» نسبت به فلزات قلیایی سبکتر است.

اکثر ترکیبات سزیم حاوی عنصری به عنوان کاتیون Cs+ هستند
، که به صورت یونی به طیف گسترده ای از آنیون ها متصل می شود. یک استثنای قابل توجه آنیون caeside (Cs-
، و سایرین چندین ساب اکسید هستند (به بخش اکسیدهای زیر مراجعه کنید).

نمک های Cs+ معمولاً بی رنگ هستند مگر اینکه خود آنیون رنگی باشد. بسیاری از نمک های ساده رطوبت سنجی هستند، اما کمتر از نمک های مربوط به فلزات قلیایی سبک تر هستند. نمک های فسفات، استات، کربنات، هالید، اکسید، نیترات و سولفات محلول در آب هستند.

نمک های مضاعف اغلب کمتر محلول هستند و حلالیت کم سولفات آلومینیوم سزیم در پالایش Cs از سنگ معدن مورد استفاده قرار می گیرد. نمک مضاعف با آنتیموان (مانند CsSbCl
4) بیسموت، کادمیوم، مس، آهن و سرب نیز محلول کمی هستند.

هیدروکسید سزیم (CsOH) رطوبت گیر و به شدت بازی است. سطح نیمه هادی هایی مانند سیلیکون را به سرعت حکاکی می کند. CsOH قبلا توسط شیمیدانان به عنوان "قوی ترین پایه" در نظر گرفته شده است، که منعکس کننده جاذبه نسبتا ضعیف بین یون بزرگ Cs+ و OH- است.

این در واقع قوی ترین پایگاه آرنیوس است. با این حال، تعدادی از ترکیبات مانند n- بوتیلیتیم، سدیم آمید، هیدرید سدیم، هیدرید سزیم، و غیره، که نمی توانند در آب حل شوند زیرا به شدت با آن واکنش نشان می دهند، بلکه فقط در برخی از حلال های بی آب قطبی آپروتیک استفاده می شوند، بسیار اساسی تر هستند. بر اساس نظریه اسید و باز برونستد-لوری.

مخلوط استوکیومتری سزیم و طلا پس از گرم شدن واکنش نشان می دهد و سزیم اورید زرد (Cs+Au-) تشکیل می دهد. آنیون اورید در اینجا مانند شبه هالوژن رفتار می کند. این ترکیب به شدت با آب واکنش می دهد و هیدروکسید سزیم، طلای فلزی و گاز هیدروژن تولید می کند.

در آمونیاک مایع می توان آن را با یک رزین تبادل یونی مخصوص سزیم واکنش داد تا تترمتیل آمونیوم اورید تولید کند. ترکیب مشابه پلاتین، سزیم پلاتینید قرمز (Cs2Pt)، حاوی یون پلاتینید است که به عنوان یک شبه کالکوژن عمل می کند.

سزیم دارای 40 ایزوتوپ شناخته شده است که از نظر تعداد جرمی (یعنی تعداد نوکلئون های هسته) از 112 تا 151 متغیر است. تعدادی از این ایزوتوپ ها از عناصر سبک تر توسط فرآیند جذب نوترون آهسته (فرایند S) در داخل ستارگان قدیمی و توسط R سنتز می شوند. -فرآیند انفجارهای ابرنواختری تنها ایزوتوپ سزیم پایدار 133Cs با 78 نوترون است. 


 مطالعات رزونانس مغناطیسی هسته ای می تواند از این ایزوتوپ در فرکانس تشدید 11.7 مگاهرتز استفاده کند.

135Cs رادیواکتیو دارای نیمه عمر بسیار طولانی در حدود 2.3 میلیون سال است که طولانی ترین ایزوتوپ رادیواکتیو سزیم است. نیمه عمر 137C و 134C به ترتیب 30 و دو سال است. 137Cs با واپاشی بتا به 137mBa کوتاه مدت و سپس به باریم غیر رادیواکتیو تجزیه می شود، در حالی که 134Cs مستقیماً به 134Ba تبدیل می شود. ایزوتوپ هایی با اعداد جرمی 129، 131، 132 و 136، نیمه عمری بین یک روز تا دو هفته دارند، در حالی که اکثر ایزوتوپ های دیگر نیمه عمری از چند ثانیه تا کسری از ثانیه دارند. حداقل 21 ایزومر هسته ای ناپایدار وجود دارد. به غیر از 134 mCs (با نیمه عمر کمی کمتر از 3 ساعت)، همه بسیار ناپایدار هستند و با نیمه عمر چند دقیقه یا کمتر از بین می روند.

ایزوتوپ 135Cs یکی از محصولات شکافت اورانیوم با عمر طولانی است که در راکتورهای هسته ای تولید می شود. با این حال، این بازده محصول شکافت در اکثر راکتورها کاهش می‌یابد، زیرا سلف، 135Xe، یک سم نوترونی قوی است و اغلب قبل از تجزیه به 135Cs به 136Xe پایدار تبدیل می‌شود.

واپاشی بتا از 137Cs به 137mBa یک انتشار قوی از تشعشعات گاما است. 137Cs و 90Sr اصلی ترین محصولات با عمر متوسط ​​شکافت هسته ای و منابع اصلی رادیواکتیویته ناشی از سوخت هسته ای مصرف شده پس از چندین سال خنک شدن، که چند صد سال به طول انجامید، هستند. این دو ایزوتوپ بزرگترین منبع رادیواکتیویته باقیمانده در منطقه فاجعه چرنوبیل هستند. به دلیل سرعت جذب پایین، دفع 137Cs از طریق جذب نوترون امکان پذیر نیست و تنها راه حل فعلی این است که اجازه دهید به مرور زمان تجزیه شود.

تقریباً تمام سزیوم تولید شده از شکافت هسته ای از واپاشی بتا محصولات شکافت اولیه غنی از نوترون بدست می آید که از ایزوتوپ های مختلف ید و زنون عبور می کند. از آنجایی که ید و زنون فرار هستند و می توانند از طریق سوخت هسته ای یا هوا منتشر شوند، سزیم رادیواکتیو اغلب دور از محل اصلی شکافت ایجاد می شود. با آزمایش تسلیحات هسته ای در دهه 1950 تا 1980، 137Cs در جو منتشر شد و به عنوان جزئی از ریزش رادیواکتیو به سطح زمین بازگشت. نشانگر آماده حرکت خاک و رسوبات آن دوران است.

نظرات ثبت شده

نظری درباره این مطلب ثبت نشده است ، شما نفر اول باشید

نظر خود را به اشتراک بگزارید ایمیل شما در سایت نمایش داده نخواهد شد

جهت مشاوره و استعلام قیمت تماس بگیرید
02156542509   - 02156540771